Gaby Gisteren viel mijn oog op dit tegeltje, op een huis in Amsterdam Oud-West, tijdens een wandeling met mijn lieve vriendin Ijoya.
Vertragen… de kracht die daarin ligt is eindeloos. Toen ik voelde dat ik wilde, lees moest, vertragen voelde het alsof ik een vooruitrijdende auto achteruit wilde laten rijden…. impossible! En toch was er een noodzaak voor mij om te vertragen; ik zat thuis met een fysieke en mentale burn out. Wilde ik uit deze situatie komen, dan mocht er iets veranderen in mijn leven.
Vertragen is hierin een grote schakel geweest die me veel gebracht heeft. Vertragen opent.
Vertragen brengt de ruimte om mijn waarneming te vergroten. Mijn fysieke zintuigen krijgen meer kans om waar te nemen. Mijn energetische zintuigen profiteren hier ook van en dit vergroot mijn bewustzijn, mijn waarneming. Het vergroot mijn zijn, wie ik ben. Ok, dit klinkt vaag. Woorden schieten soms te kort en dan is de beste of wellicht de enige manier om dit te begrijpen het zelf ervaren.
Dus vertragen, wat is het?
Alles iets langzamer doen. Langzamer je lichaam bewegen, langzamer ademhalen, langzamer praten. Wanneer je begint met je fysieke lichaam langzamer te laten bewegen, dan volgen uiteindelijk je gedachten ook. Dit is niet een directe reactie, het is geen pilletje die je neemt en wat direct werkt. Wanneer je jezelf deze opdracht vanuit je hoofd geeft, werkt het wellicht tijdelijk en merk je dat je weer in je oude ritme valt. Belangrijk is dat de motivatie vanuit je lichaam komt én dat wanneer het je lukt, dat je jezelf viert en wanneer het niet lukt je warm en lief bent tegen jezelf. Laat die waarschijnlijk onaardige stem in je hoofd maar kletsen. Je hebt het geprobeerd en niemand lukt alles altijd… dat is een utopie. De zon schijnt ook niet altijd, om er maar eens een heerlijk cliché tegenaan te gooien.
Happy slow downnnnnn <3
